Herdenking Markt voor Joden 2003
Een druk programma en veel, zeer veel belangstelling.
Maandag 3 november 2003 was het 62 jaar geleden dat het speeltuinterrein aan de Gaaspstraat gevorderd werd als
Markt voor Joden.
Het Kindermonument van Truus Menger herinnert aan die periode maar geeft ons ook een opdracht: Samen spelen
- Samen leven.
Maandag 3 november 2003 was het 62 jaar geleden dat het speeltuinterrein aan de Gaaspstraat gevorderd werd als markt voor Joden.
Alleen daar mochten Joodse winkeliers nog hun waren verkopen en alleen daar mochten Joodse mensen kopen. De Duitse bezetters voerde op die plaats razzia’s uit.
Van de 17000 Joodse bewoners van de Rivierenbuurt zijn er 13000 vermoord. Het Kindermonument van Truus Menger herinnert aan die periode maar geeft ons ook een opdracht: Samen spelen - Samen leven.
St Catharinaschool
De St Catharinaschool onderhoudt het monument en deze school verzorgt een belangrijk deel van het programma.
‘s Morgens komen groepen 6,7 en 8. Zij horen over het monument en leggen bloemen.
Maar het is vooral de dag van groep
8, zij hebben:
- Het War Child project uitgevoerd.
- De uitnodigingen verzorgd.
- Het monument schoongemaakt.
- Indrukwekkende panelen gemaakt over kinderen in oorlog.
- Liederen van Theodorakis gezongen.
- Na afloop met mevrouw Ida Vos gepraat. Zij vond het buitengewoon leuk dat zij voor elke leerling haar boek “wie niet weg is, wordt gezien” mocht signeren.
- En op 20 november - de dag van de rechten ven het kind - verzenden zij hun kaarten (die van hun panelen zijn gemaakt) met een oproep het werk van War Child te ondersteunen.
War Child project van groep 8 »
Herinneringscentrum Kamp Westerbork
We kregen bij het programma alle medewerking van herinneringscentrum Kamp Westerbork.
Indrukwekkend is de video
“Een eetlepel zout”.
In deze film van ongeveer 15 minuten vertelt de Joodse Ben Valk, geboren op 10 oktober 1932, zijn verhaal:
- Hoe hij met zijn broer Koos, zusje en zijn ouders zich in april 1943 meldden bij de trein naar kamp Vught.
- De schaamte die hij voelde toen hij een halve rode biet, eigenlijk bestemd voor Koos, op had gegeten.
- Het verblijf in zijn tweede kamp, Westerbork; de eetlepel zout die hij moet eten tegen het bedplassen.
- De verschrikkelijke treinreis naar Theresienstadt in Tsjechië.
- Zijn angst voor de douches, waar toch water uitkwam.
- De bevrijding op 8 mei 1945.
- De vragen die hij nog steeds heeft: Waarom heb ik het overleefd en zij niet? Wat zijn Joodse kinderen anders dan andere kinderen, toch helemaal niets?
In de grote zaal was de Foto-expositie Westerbork opgesteld Dertien panelen brengen de geschiedenis van kamp Westerbork in beeld. Kamp Westerbork - een open vlakte in de Drentse bossen - waar nu grote radiotelescopen de sterren onderzoeken. Eens lag op deze plaats een stad. Een stad waar in de oorlog meer dan 100000 bijna allemaal Joodse mensen voor kortere of langere tijd hebben gewoond.
De video en de fotopanelen zijn nog tot de jaarwisseling bij het Kindermonument te bekijken.
Eric Guns, medewerker van de Educatieve Dienst van Westerbork, verzorgde een workshop over Westerborkprojecten. Veel aandacht uiteraard voor het recent gepresenteerde project ‘opgepakt’.
Workshop Educatieve Westerborkprojecten »
Muziek
Ook dit jaar was er weer een stijlvolle bijna enthousiaste muzikale bijdrage.
Buurtgenoot Jos Smits met nog vier vier musici: Catharina Bonsel, Jaap de Jonge, Bert Sanders en Jan Verbeek zongen en speelden een drietal liederen en na de voordracht van mevrouw Vos het
lied van de Moorsoldaten.
Daarvoor hadden zij met onze nieuwe piano de Catharinaschool begeleid bij hun Theodorakis liederen. Pim Heijting gaf een toelichting bij het lied van de Moorsoldaten Het lied dat de politieke gevangenen in Duitsland - communisten en socialisten - voor de oorlog bijna als een strijdlied zongen. Dick Neijssel werd door dit lied geïnspireerd.
Ida Vos
Mevrouw Ida Vos verzorgde de voordracht over Kinderen in oorlog. De speeltuin is voor haar een bijzondere plaats, haar man Henk heeft daar nog gespeeld.
Zij richtte zich tot de kinderen en vertelde haar geschiedenis. Over wat het betekent ondergedoken te zijn, van je ouders gescheiden te worden, om altijd bang te moeten
zijn. Maar ook over de dappere mensen die haar en haar zusje geholpen hebben.
Het was zo een menselijk verhaal, niet gruwelijk. Maar iedereen begreep het: oorlog en vervolging nooit weer, nergens.
Mevrouw Vos gaf de St Catharinaschool een terecht compliment voor hun War Child project (haar man komt in een van de TV-spotjes voor). ‘Ze doen fantastisch werk’.
Bezoekers
We waren blij met alle bezoekers maar vooral met dat van de heer Trijtel, hij was nog koopman op de Markt voor Joden.
Deelraadvoorzitter Erik Koldenhof benadrukt in zijn woorden nogmaals het belang van deze bijeenkomst, het belang om waakzaam te zijn op verschijnselen die met racisme en discriminatie samenhangen. De belangstelling van deelraad ZuiderAmstel stellen we zeer op prijs.
Tijdgetuige Jan Vlietman belde ons op. “Jullie stralen zo een warmte uit. Ik kom graag.” Een compliment dat we graag doorgeven aan alle medewerkers van de speeltuin die aan de organisatie een bijdrage gegeven hebben.
Een speciaal woord van dank uiteraard aan mevrouw Ida Vos, Eric Guns, Jan Roomer, Rob Schotsman, Jos Smits en Sanne ‘t Hooft.