4-Mei herdenking 2004 Rivierenbuurt
Kindermonument - Rozenoord
Ongeveer
driehonderd mensen waren aanwezig bij de 4-mei herdenking
bij gedenkplaats Rozenoord.
Jong en oud, ieder met zijn en haar gedachten.
Een herdenking met een stijlvol verloop.
Geen dissonanten.
Ongeveer driehonderd mensen waren aanwezig bij de 4-mei herdenking bij
gedenkplaats Rozenoord.
Jong en oud, ieder met zijn en haar gedachten.
Een herdenking met een stijlvol verloop.
Geen dissonanten.
Kinderen in Oorlog
Al weer voor de derde maal is er
werk van leerlingen van basisscholen geëxposeerd
aangevuld met foto- en informatiemateriaal van War Child.
Dit jaar was het thema 'Kinderen in Oorlog'. Veel
belangstelling en waarding voor het werk. Zie ook project
'Kinderen in Oorlog' »
Wormen en Maden
Jona
Oberski - schrijver van het boek 'kinderjaren':
Bijzonder waren de bijdragen van buurtgenoot Jona Oberski
aan het project 'Kinderen in Oorlog' en de 4-mei herdenking.
Hij heeft op scholen met leerlingen gesproken. Hij schreef
daarvoor de tekst 'Het is hier vrede'. Samen met leerlingen en
meester of juf las hij de tekst die met opzet alleen maar van
komma’s is voorzien.
Dat was de aanloop voor een gesprek over
de vraag:
Wat heeft deze tekst nu met de tweede wereldoorlog te maken?
Met als belangrijke conclusie:
Vrijheid moet je doorgeven, omdat ie niet zomaar vanzelf
blijft bestaan!
Bij de aanvang van de 4 meiherdenking in de Rivierenbuurt hield Oberski in de speeltuin de voordracht 'wormen en maden'
Een paar reacties: ‘Aangrijpend; Een bijzondere herdenking; Gaat het echt over zichzelf; Ik wil de tekst graag zorgvuldig lezen; Pessimistisch’
Velen voegen zich bij
De
stille tocht - van Kindermonument naar Rozenoord:
Veel belangstelling, deelnemers aan de dienst in de
Maranathakerk voegen zich bij hen.
Als de stille tocht bij
Rozenoord arriveert, is het daar al druk. De gedenkplaats is
te klein.
Vrijheid is niet vanzelfsprekend
Duco Adema, wethouder ZuiderAmstel:
Voor die vrijheid moeten we waakzaam zijn. Het is goed om
daar juist vanavond bij stil te staan. Met waakzaamheid
betuigen we respect aan diegenen die hun leven gaven voor
onze vrijheid, en tonen we onze verantwoordelijkheid om
vrede en vrijheid te behouden en door te geven aan onze
kinderen.
Voor die verantwoordelijkheid is moed nodig. Zeker in een tijd als de onze, waarin we ons onzeker voelen over onze veiligheid, thuis, op straat, of als we op reis zijn, daarnaast ook door economische tegenspoed: houden we onze baan? Worden we getroffen door nieuwe bezuinigingen? Een tijd ook, waarin het populisme de boventoon voert, waarin sommigen het blijkbaar stoer vinden om alles wat bijvoorbeeld Islamitisch of Joods is af te kraken.
Oproep aan jonge mensen
Truus
Menger - verzetsvrouw en beeldhouwster van het
Kindermonument: Blij en bezorgd is Truus Menger over jonge
mensen. Ze richtte zich vooral tot hen.
Het geeft moed als jonge mensen bij herdenkingen als deze
aanwezig zijn. Zij begrijpen waar de verzetsmensen voor
stonden en dat hun werk voortgezet moet worden.
Je moet mensen niet veroordelen omdat ze Marokkaan of Jood zijn. Het maakt niet uit welke huidskleur je hebt, in welke god je gelooft. Toch zie je nu weer dat mensen zich meer voelen dan anderen, dat zij hun macht mogen misbruiken. Daar word je treurig van. Een triestheid die weer verdwijnt als je met jonge mensen praat. En daarom bedank ik juist jullie dat je hier aanwezig bent.
Moed om twee minuten stil te zijn
Dectet
zong begeleid door gitarist Gilbert Anderson het Kyrie en Agnus Dei uit de Misa Criolla van Ariel
Ramirez.
Maarten Smit las zijn gedicht 'Dodenherdenking'.
Dectet verzorgde een zeer stijlvolle bijdrage aan de herdenking
Sopranen:
Boukje Dijkman en Annerieke Wilson
Alten: Daphne Reinderts en Hanneke Maaskant
Tenoren: Onno van der Heijde, Ronald Maaskant en Frits
Westhof
Bassen: Aad Groenendijk, Paul Kavelaars en Maarten Smit
Acht uur
De
last post door Mark Smit
Twee minuten stilte
Het gezongen Wilhelmus (Dectet)
Het defilé langs het monument, geopend door de Anne
Frankschool - veel bloemen.
Gesprekken in de speeltuin.
Ook na afloop van de herdenking was het druk in de speeltuin. Zoals altijd weer een informele sfeer, gesprekken van allerlei aard.
Bijzonder was de aanwezigheid van Anke en Ben Pijnappel. Ben was jarenlang penningmeester van het wijkopbouworgaan
Toos Plug berichtte ons:
De herdenking/vermaning/lering waren een paar zeer goede uren. Het was voor mij als ‘thuiskomen’. Zo zaten wij vroeger (in de DDR) ook bij elkaar na de (ere)dienst in de kerk. Ik heb dit nog niet veel vaker meegemaakt, dit ‘gewoon bij elkaar zijn’, hoe ‘verschillend’ ook. De plekken in Nederland waar ik dit meemaakte kan ik op mijn twee handen natellen. Bedankt.
Hartelijke antifascistische groeten.
Toos.