4-Mei herdenking 2005 Rivierenbuurt
Kindermonument - Rozenoord
Meer dan 300 mensen, jong en oud, namen deel aan de 4 mei
herdenking bij Rozenoord. Zij luisterden naar voordrachten
van Aleid Wolfsen, Erik Koldenhof en leerlingen van de Dongeschool. Vocus voerde werken van Purcell en
Sweelinsk uit. Een stijlvolle herdenking
zonder dissonanten.
Dit jaar was het
zeer druk, overal waren veel mensen bij de 4 mei herdenkingen. Komt dat
door de ’60’ jaar, er was veel aandacht in de media, door de
onrustgevoelens bij iedereen, nu de tegenstellingen tussen
bevolkingsgroepen ook in onze stad naar de oppervlakte
komen, door die steeds weer ellendige oorlogen, door ... of
vinden we dat je er gewoon bij moet zijn, zoals iemand ons
schreef:
"Gisteren ben ik met mijn gezin weer naar Rozenoord (meer dan 25 jaar) geweest voor de herdenking. Ik wil mijn complimenten maken. Prachtige gedichten van de kinderen en ik vond het mooi dat het koor het Wilhelmus inzette en zachtjes bleef zingen bij de kranslegging.";
Onder de deelnemers ook een groep Duitse gasten. Zij hadden op scholen de Auschwitz-herdenking georganiseerd. Celine van de Hoek van Kindermonument was daarbij door hen uitgenodigd. Zij vertelde daar haar levensverhaal en heeft uitgelegd waarom zij blij is met de belangstelling van jonge Duitse mensen en ook waarom zij altijd antifascist zal blijven.
Programma
Het programma kent zijn vaste patroon:
- Het welkom en de tentoonstelling in de Gaaspstraat.
- De stille tocht van monument naar monument; van Kindermonument naar Rozenoord.
- Voordrachten over 4 mei, dit jaar van: Erik Koldenhof (voorzitter stadsdeel ZuiderAmstel en Aleid Wolfsen (tweede kamerlid en buurtgenoot).
- De bijdrage van de Dongeschool.
- De last post door Mark Smit en de twee minuten stilte.
- Vocus omlijstte de herdenking met werken van Purcell en Sweelinck en zong met de aanwezigen het Wilhelmus.
- Maarten Smit van Vocus dichtte / vertelde zijn persoonlijke 4 mei gevoelens.
- De ontspannen sfeer na afloop in het speeltuingebouw is de opmaat naar het 5 mei feest.
Tentoonstelling 'Mensen met idealen'
Basisschool De Rivieren, St.
Catharinaschool, Dongeschool, Anne Frankschool Stichting
Kindermonument en Speeltuinvereniging Amsterdam Zuid hebben
meegewerkt aan de tentoonstelling met reuze en heuse Cd’s
over mensen met idealen. Anne Marijn Bogers en Lisette
Morssink, studenten van de HvA toonden met aanstekelijk
enthousiasme het werk van al die leerlingen.
het meimanifestatie project 'Mensen met idealen' »
Foto’s bevrijding / intocht Canadezen
Op 7 mei 2005
organiseerde Stichting 'Keep them Rolling' een historische
intocht met veteranen en oude legervoertuigen. Op 8 mei 1945
(sommige bronnen spreken van 10 mei) reden voornamelijk
Canadese bevrijders over de Berlagebrug Amsterdam binnen. De
acht foto’s van deze gebeurtenis op de tentoonstelling komen
uit het archief van Kindermonument.
Rivierenbuurtbewoners zullen ongetwijfeld de plaatsen van de foto’s herkend hebben. Voor leden van de speeltuin is de foto hoek Lekstraat / Gaaspstraat met het eerste clubhuis bijzonder. Buurtgenoot Jeroen Vermeulen vulde de tentoonstelling aan met zijn foto’s uit de intocht van 1995. Op de site Zuidelijke Wandelweg heeft Jos Wiersema foto’s geplaatst van de intocht van dit jaar.
www.amsterdam2000.nl/zuidelijkewandelweg »
Aleid Wolfsen
Voordrachten “Graag heb ik de uitnodiging om te komen
spreken aangenomen, al vind ik dit wel en van de lastigste
kanten van mijn werk” schreef Aleid Wolfsen. Lastig omdat er
zoveel verschillende mensen zijn, met allemaal verschillende
gevoelens, om uit te leggen hoe belangrijk de rechtstaat is,
om te staan voor je idealen als vrijheid, vrede,
rechtvaardigheid en gelijkheid, om je te realiseren dat er
zonder verzet geen vrijheid is, om uit te leggen waarom
herdenken zinvol is.
Erik Koldenhof
Stadsdeelvoorzitter Koldenhof (burgemeester zeggen de
leerlingen) sprak voor de eerste maal bij Rozenoord.
Hij
ziet het als een van zijn belangrijkste taken de wat
‘gedragen’ woorden als vrijheid en rechtvaardigheid concreet
vorm te geven.
Met een grootvader die tewerkgesteld werd in Duitsland en daarmee zijn vrouw en Eriks moeder achterlatend en een grootvader wiens transportbedrijf werd gevorderd is hij als kind van ver na de oorlog bekend geraakt met verhalen uit die tijd.
Zijn beleving van 4 mei is tweeërlei: herdenken van hen die toen hun leven gaven voor de verdediging van ons land en herdenken van hen die zijn vermoord maar ook levende aandacht schenken aan hen die in naoorlogse jaren tot op vandaag hun leven in het teken van de vrijheid stellen.
Een sterke betrokkenheid van Nederland bij de internationale strijd waar voor democratie, gelijkheid en het recht op ontwikkeling wordt gestreden is voor hem van groot belang.
Dongeschool
Tijdgetuigen zeggen keer op keer dat we jonge
mensen goed moeten vertellen en uitleggen wat er in de
oorlog gebeurd is, wat de gevaren van racisme discriminatie
en antisemitisme zijn, dat je vrijheid moet doorgeven omdat
‘ie’ niet zomaar blijft bestaan.
Groep 8 van de Dongeschool met hun ‘juf’ mevrouw Ilja Cup hebben met hun gedichtjes en teksten de aanwezigen laten zien dat zij dit heel goed begrepen hebben. ‘Wij kunnen meer van die leerlingen leren dan omgekeerd’ hoorden we iemand zeggen. En zo is het ook.
Vocus
Maarten Smit, leidde Vocus in. Voor iedereen heeft 4 mei
een persoonlijke betekenis. Hij maakte ons deelgenoot van
die van hem. Vocus is een jong Amsterdams kamerkoor dat
zich richt op uitvoering van koor- en ensemblewerk uit
voornamelijk Renaissance, vroegbarok en 20e en 21e eeuw.
Vocus bestaat uit een groep ervaren zangers die er een groot plezier in vinden hun enthousiasme voor klassieke vocale muziek uit te dragen Het koor onder leiding van hun nieuwe dirigent Enrique Lopez wordt gevormd door de sopranen: Hermien Don, Sara Goedewaagen, Annemarie Oude Essink, Maartje de Vries, de alten: Cunera Buys, Anne Dijstra, Elly Kerker, Madeleine de Vries de tenoren: Emile Donkers, Albert de Jonker, Rickey Tax en de bassen: Camiel Aalberts, Roelof Jansma, Johan Sandburg, Maarten Smit.
Op 4 mei voerden zij van Purcell Funeral Sentences uit. Na het Wilhelmus, terwijl iedereen langs het monument liep en bloemen legden, zongen zij van Sweelinck:
"Naar de bergen hief ik mijn ogen op, Menend van daarboven De hulp te krijgen die ik ontbeer: Maar op God die de hemelen heeft gemaakt, En deze ronde aarde, Stel ik nu mijn betrouwen."
Een tekst die op deze fusilladeplaats een bijzondere betekenis heeft.