We hebben zojuist een laatste groet gebracht aan Dick Neijssel. Een monument van een man met hart en ziel verknocht aan zijn en onze monumentale Rivierenbuurt. We zullen Dick niet vergeten. Hij heeft in de Rivierenbuurt een fundament gelegd waarop generaties na hem nog jaren kunnen bouwen.

Ik had het voorrecht om vorige week vrijdag nog even met hem te spreken. Hij had gevraagd of ik nog even langs kwam. Het werd een emotioneel en warm afscheid. Ik geloof dat hij uiteindelijk rust kon vinden in de wetenschap dat anderen de fakkel over zullen nemen.

We spraken erover dat op de 4-mei herdenking nu al in steeds grotere getale een derde generatie aanwezig is. De grootste bewondering heb ik voor zijn vermogen om de herinnering aan de oorlogsjaren om te zetten naar de actualiteit nu. Een continue strijd tegen volkerenhaat en racisme was voor hem het logisch vervolg.

Dick was een man als een rots. Maar aan een rots kan je ook lelijk je tenen stoten. Dick was niet altijd een makkelijke man. Ook niet, of misschien juist niet voor degenen die hem het meest na stonden. Onze gedachten en respect gaan uit naar Zus, Dick jr., Henny en anderen die hem het meest na staan. Ze hebben Dick zo vaak met anderen, met ons, moeten delen dat we heel goed begrijpen dat zij nu in kleine kring Dick willen begraven. We wensen hen alle kracht.

Het respect voor Dick overheerst ruimschoots. Met zijn ontembare energie heeft hij ons allen geïnspireerd en begeesterd. Wij gedenken hem met eerbied, bewondering en bovenal met liefde.

Piet Polderman.