De eigenaren Kahn en Cohen bezaten ook de ijssalon aan de van Woustraat. Voor en in de oorlog was deze ijssalon doelwit van anti-Joodse acties.

Een baksteen door de ruit

Dit gebeurde allemaal in de beginjaren van de oorlog die duurde van 1940 tot 1945. Het zal je maar gebeuren. Je zit net een lekker ijsje te eten. Een bananasplit of dame blanche. 

Komt er ineens een baksteen door de ruit naar binnen. Je schrikt je natuurlijk rot. Buiten staat een groep fanatiekelingen te schreeuwen. Ze roepen: “Vuile rot Jood” en”Joden rot op” Natuurlijk word je kwaad. Of je nou Jood bent of niet.

Waarom doen die gekken dat? Wat bezielt hen eigenlijk?

Omdat ze Joden zijn

Omdat de eigenaren van de ijssalon twee joden zijn. Daarom doen ze dat. Zij zijn het met de Duitsers eens. De Duitsers hebben ons land bezet. Zij discrimineren de Joden. De Joden krijgen van alles de schuld.

Onzin natuurlijk. Veel mensen vinden dat niet eerlijk. Zij zeggen: “We moeten de Joden verdedigen”. We maken een knokploeg. We gaan de winkels van de Joden beschermen. Dan ontstaan er vechtpartijen tussen nazi’s en de knokploegen.

De nazi’s vragen dan hulp aan het Duitse leger. Daar kunnen de knokploegen natuurlijk niet tegen op. De ijssalon wordt gesloten.  Veel dappere Joodse en niet Joodse Nederlanders worden gearresteerd.

"Eigen volk eerst"

Ook voor de oorlog waren er in Nederland mensen die discrimineerden. Zij gaven de schuld van de werkeloosheid en de armoede aan de Joden. “Eigen volk eerst” riepen ze. Al in 1939 gingen ze de Joden pesten. Bij de ijssalon gingen ze relletjes trappen. Dat mocht niet van de politie. Een paar raddraaiers werden gearresteerd. Zij kregen straf.

Maar - je kan het haast niet geloven - de ijssalon werd ook gestraft. Hij mocht ‘s avonds niet meer openblijven. Het was allemaal heel oneerlijk.