Woonhuis Anne Frank
Merwedeplein 37 - 2e etage
|
Het gezin van Anne Frank woonde hier van 1933 tot juli 1942.
|
 |
Een
leuk knus plein
Een gewoon adres op het Merwedeplein.
Het is een leuk knus pleintje, met een grasveldje, wat struikjes en een paar bankjes.
Je ziet er iedere dag wel wat kinderen spelen.
Ga eens op het bankje voor nummer 37 zitten en doe even je ogen dicht.
Misschien zie je in je gedachten Anne Frank hier spelen met haar vriendinnetjes.
Ze maken veel lol. Net als de kinderen nu.
Een bankje waar je niet op mag zitten
Dan is het ineens over.
Geen lol meer op straat voor Anne.
Andere kinderen mogen niet meer met haar spelen omdat ze Joods is.
Op het bankje waar je nu zit, mocht zij ineens niet meer zitten.
Ze moet een ster op haar kleren dragen.
Iedereen kan nu zien dat ze Joods is.
Ze is er trots op om Joods te zijn.
Maar om nou altijd verplicht met een ster te lopen is natuurlijk niet leuk.
Gevlucht naar Nederland
Anne Frank woonde met haar vader, moeder en oudere zus op
nummer 37.
Ze waren daar komen wonen omdat ze uit Duitsland waren weggevlucht.
Daar was de crimineel Hitler aan het bewind gekomen.
Die had iets tegen Joden, Zigeuners, homoseksuelen, gehandicapten en mensen die niet blank waren.
In Nederland waren ze eerst erg gelukkig.
Maar dat duurde helaas niet lang.
Toen de Duisters Nederland binnen vielen was het uit met de pret.
Eerst ging het nog wel.
Toen moest haar zus zich melden om in Duitsland te werken.
Toen was de maat vol.
Midden in de zomer drie jassen aan
De hele familie Frank dook onder in het Achterhuis.
Anne moest van het Merwedeplein naar de Prinsengracht vlak bij de Westerkerk lopen.
Dat is een wandeling van minstens een uur.
Op een warme zomerdag.
Met heel veel kleren aan.
Zij mocht niet met de tram.
Zij mocht geen koffer dragen.
Ze zou zichzelf daarmee verraden.
Toch verraden
Later is Anne toch nog verraden en in Duitsland omgekomen.
Gelukkig is haar dagboek bewaard gebleven.
Nu weten de mensen tenminste hoe erg het is om gediscrimineerd en vervolgd te worden.
Laten we van het trieste verhaal van Anne Frank leren dat we racisme en discriminatie nooit meer moeten pikken.
Woning wordt onderkomen voor vluchtschrijvers
Ymere koopt en restaureert voormalig woonhuis
Anne Frank
Het voormalige woonhuis van Anne Frank aan het
Merwedeplein, waar de familie Frank woonde van 1933 tot
juli 1942, is gekocht door woningcorporatie Ymere. De
nieuwe eigenaar gaat de woning volledig restaureren en
in de oorspronkelijke jaren '30 stijl inrichten op basis
van gegevens van de Anne Frank Stichting.
De woning
krijgt een bestemming als onderkomen vo
or buitenlandse
schrijvers die in hun eigen land niet vrij kunnen
werken.
Het huisvestingsprogramma wordt ingevuld door
Stichting Amsterdam Vluchtstad. Deze stichting nodigt
jaarlijks een 'vluchtschrijver' uit om hier geruime tijd
te komen wonen en werken. Amsterdam sloot zich in 1997
aan bij het internationale netwerk van Vluchtsteden dat
door Salman Rushdie in het leven is geroepen. Samen met
een afgevaardigde van de Anne Frank Stichting vormt
stichting Amsterdam Vluchtstad een toewijzingscommissie
voor de nieuwe bewoners.
In 2005 werd een beeldje van Anne Frank - ontworpen
door Jet Schepp - onthuld op het plantsoen voor het
woonhuis.
Het verlaten huis aan het Merwedeplein
Werkstuk over het woonhuis van Anne Frank
Via onze website heeft Darina Nykl contact met ons opgenomen. Zij is zeer geďnteresseerd in Anne Frank
en heeft daar ook veel materiaal over. Onder meer een werkstuk over het woonhuis van de familie Frank aan het
Merwedeplein. Plezierig is dat we haar werkstuk op onze website mogen opnemen. Haar
werkstuk ligt ook bij het Kindermonument.
Via darinanykl78@hotmail.com
kunt u ook contact opnemen met Darina.
Voorwoord van "Het verlaten huis"
Nog steeds weet ik niet, tot op de dag van vandaag, wat mij zo aantrekt in Anne Frank en de buurt waarin ze heeft gewoond. Toen ik twaalf jaar oud was, kregen we op school de Anne Frank Krant. Vanaf het eerste moment heeft mij de boekenkast, die de ingang verborg van het Achterhuis, geboeid. Het idee dat daar acht mensen 25 maanden ondergedoken hadden gezeten, kon ik niet bevatten.
Ik was twaalf jaar, bijna net zo oud als Anne toen ze ging onderduiken. Ik had een vrij leven, kon gaan en staan waar ik wilde en zij kon dat niet. Van het een op het andere moment werd zij weggerukt uit haar vertrouwde omgeving, vol vriendinnen en pretjes.
Toen ik ouder werd, ging ik me ook interesseren voor de omgeving waar Anne Frank en haar familie gewoond hadden. Ik wilde weten hoe haar huis eruit zag en de omgeving van het Merwedeplein en de buurt.
Uiteindelijk is me dat ook gelukt. Ik heb het gevoel dat ik haar heb “leren kennen” door in haar wereld te stappen en het huis te bekijken waarin zij woonde voordat zij onderdook.
Ik wilde meer ontdekken dan in de boeken beschreven stond. Ik weet nu in wat voor buurt ze woonde, waar ze naar toe ging, waar ze plezier had (en ook angst!). Omdat dit een unieke ervaring is en niet iedereen zo’n ervaring meegemaakt heeft, wil ik mijn verslag delen met de mensen die ook in Anne Frank geďnteresseerd zijn.
Het complete werkstuk is
beschikbaar als Merwedeplein37.pdf (136 kB)